gunler ve dahi haftalar geciyor. okula gidiyorum, okuldan cikip ise gidiyorum, omrumun en uzun ve tabii ki omrumun en kisa yolunu is cikisi er bey ile yuruyorum. okuluma giden dolmusa biniyorum, er bey'den 'er mi yaman ah ben mi yaman, aman aman bir ev tutsam !' yakinislariyla ayriliyorum. ne kadar aci !

yaklasik iki gundur ciceklerden guzel olan dilegim ile zengin olma hayalleri kuruyoruz. mesela bugun birlikte okulumuzun karsisinda olmasindan mutevellit kantin haline donusen cepa'ya gittik. 'hayat cok pahali, mandalinanin kilosu iki milyon olmus !' diye diye danacan mandalinalarin ici dolu olanlarini sectik, ucuz peynir aldik, bir sekilde yasayip gittigimize sukrettik. ne yazik ki yetmiyor, genc kizlarimizin kollarini dirseklerinden bukup cantalarini tasimalarini icten ice kiskaniyoruz, bir firsatini bulsak gozlerimizin altini pekala modern kamuflaj makyajiyla beyaza boyayabiliriz. karfur posetlerini kollarimizin altina sikistirinca bosalan ellerimizle eskisehir yolu boyunca mandalina soyup soyup yiyoruz ve hayal kuruyoruz. dilek'e bana boy boy vakko canta almasi konusunda duygu somurusu yapiyorum, cukurambar residence arka cephe balkonumuzda ankara'ya karsi bbq partilerinden bahsediyoruz. ustu acik arabamizla okulumuz yollarini asindirirken hande yener dinlemek istedigimi soyluyorum cicek dilek'e, tullu sapkami ve saten eldivenlerimi takmam sartiyla benim arabama binecegine soz veriyor. calvin'den asagisina ic camasiri demeyecegimize and iciyoruz, derin bir nefes alip birlikte sayisal loto oynamaya karar veriyoruz.