gecelerdir ruyalarimda havaalaninda kayboluyorum, oralarda kotu seyler basima geliyor. bir gece esenboga havalimaninda durduk yere cantam kayboluyor, oteki gece londra heathrow aktarmali ucusumda 3. terminalden 4.'ye gecemiyorum; yuruyen yol kosu bandina donusmus ben yurudukce altimdan kayiyor ve ilerleyemiyorum. ataturk havalimani'nda ilkokul arkadasimla karsilasiyorum ve beni tuvalete kilitliyor, ucagi kaciriyorum. dun gece ruyamda ankara'dan sabah 5'te havalanacak ucagimi beklemekteyim, s. yanimda yok. telefonla ulasmaya calisiyorum, acmiyor. sonunda beni ariyor ve benden ayrildigini soyluyor, aglayarak yataktan firladigimda saat 3'u geciyordu. annem ve abim 'ruyalarinda bile check-in'e hazirliklisin ahahaha!' diye benimle dalga gectiler.
03:57
en korkuncu ise ucak los angeles'a inmis ve sinif arkadasim ceren arabasiyla beni karsilamaya soz vermis, o'nu bekliyorum. ankara - turkiye plakali lacivert arabasiyla havaalani bekleme salonuna girebilen canim arkadasim tum el sallamalarima, arabanin pesinden kosmalarima ragmen beni gormuyor ve nasil oldugunu anlayamadigim sekilde sanki bir dugmeye basmis da bagajdan firlamis gibi ardinda benim icin bir scooter birakiyor. ben o motorla los angeles otobanlarindan gecerek kaliforniya'ya ulasiyorum, terler icinde uyandim; aman tanrim.
simdi saat 05:06 ve ben cozum yolu olarak uyumamayi sectim.
simdi saat 05:06 ve ben cozum yolu olarak uyumamayi sectim.
2 tane
Kaydol: Kayıt Yorumları [Atom]
en kral senaryoya taş çıkartan rüya diyoz biz buna. biz kimse artık.
Polonya aktarmalı Los Angeles uçuşu beklerdim. Sen anladın.
İade-i ziyaret