eski bir evin dorduncu katinda apartman bosluguna bakan bir pencereden asagi sarktim. onumde birikmis pogaca kirintilarini parmagimla toplayip agzima attim, geri kalanini asagi silkeledim ve usulca yataga donup diziyi izlemeye devam ettim.

.
.


yine gurultulu, duzensiz sicakliga sahip, havasiz, samimiyetsiz hastane koridorlari. durdurulamayan kusma hissiyati, dunyada bu kadar oksijen olmasina ragmen nefes alamiyor olusumun tedirginligi, bas donmesi, korkunc titremeler, yutmaya calistigim beyaz kopukten ilac, yine kusmalar. pembe plastigiyle serum cicegi, tansiyon yuksek, az once dusuk, kan sekeri yok, kollarim delik desik, disimde kanal tedavisi, elimde bir poset, n'olur yanima yat diyorum dilegime, yanasiyorum. yanasinca serumun hortumu kivriliyor, ignesi icime batiyor. mide kapakcigin islevini yitirmis buyuruyor doktor, antidepresan ile alkol almis diyor digeri, manidar gulusler goruyorum. gozlerimi acamiyorum, ellerimin yumrugu kan alimindan sonra acilmamis, yanimdaki kadin sesler cikariyor, dilegim yorgun, bluzumun kolunda beyazliklar kurumus lekeye donusmus. uyuyorum. annem ariyor. uyuyorum. uyaniyorum. parti bitmis, herkes gitmis. taksiye biniyoruz ve donuyoruz. donusmem, kendime geri donmem lazim anliyorum. yemek yemezsem olecegim, dilek uzulecek sonra, annem uzulecek, abim aglayacak, canlar sikilacak. duzenli yemek yersem cok guzel olacak ama yorgunum.