kutu yarismasindaki bayanlarin kutularin uzerindeki muhru koparirken o bakimli ellerine, manikurlu kirmizi oje surulmus tirnaklarina baka baka mis gibi aksamlar geciriyorum. yirmi bir numarada 500.000 ytl var midir acaba diye heyecanlanirken sehrazat'in yasemin ile konusurken yuz ifadesini inceliyorum. necla comertti, leyla fakirdi yorumlariyla yaprak dokumu'nu kacirmiyorum; ferhunde'yi seviyorum. menekse'nin kara talihine uzulup takip edemedigim bolumlerde halil'in zenginlesivermesinin sebebini dizi esnasinda peri hanim'a sorarak kendisinin sinirlenme esigini yukariya cekiyorum, simdilik sabrina hayranim. bicak sirti kadar goz zevkime hitap eden baska bir dizi bulamazken tarkan'in ekranlarda fir fir donen klibini kacirmamak icin 15 dakika arayla powerturk ile dream turk'u acmayi ihmal etmiyorum. bazen takiyorum ipodumu kulagima vay anam vay diye diye sahile iniyorum, yuruyorum, yeni kararlar aliyorum.


piknige gidiyoruz ailecek. ruzgari arabayla kesip arka tarafta kucuk tup uzerinde cay demlerken bir itirafta bulunuyorum: "pakize suda'yi okuyorum anne, hosuma da gidiyor!". peri hanim bana "salak" diyor ve bulmaca cozmeye devam ediyor. mutluluktan dort kose oluyoruz, olmaliyiz aslinda. hep boyle kalmaliyiz. hep beatles calmali hep pushing daisies izlemeliyiz. her yerler nergisler, sumbuller kokmali.