sabahlari erkenden kalkip dersleri takip etmeye ugrasirken ogleden sonralari mutlaka bir yerlerde birileriyle gorusmelerim, randevularim olunca bir suru ders kaciriyorum. sinirlenip bendeki sorumlulugun yarisi bu insanlarda olsa dedirten durumlarla karsilasarak hic bir isimi dogru duzgun halledemeden gunlerimi sonlandiriyorum. ama bugun butun kosusturma gecici de olsa sona erdi, tum belgelerimi toparlayip teslim edebildim. vize ve ogrenci degisimi basvurusu icin bes yuz dolar teminatimiz olmasi gerektigi gercegiyle yuzlestigimde saat birdi ve belgelerimin saat dortte i. bey'in eline gecmesi lazimdi. yarim saat icinde parayi denklestirip teminat mektubu almaya kostururken bankanin kapisinda e. hanim ile karsilastim, ferahladim - bence benim icin dua eti. belge icin belli bir ucret odemem gerektigini ogrenince o kadar param olmadigini, bes eksigini verebilecegimi soyledigim. banka gorevlisi bana bakip "bu kadar guzel bir kizi mi uzecegim ?!" dedi ve sararip solmus suratimi farkederek oturmam icin bir sandalye gosterdi, bana su verdi. euro kuruna gore duzenlenen kargo ucretini odemek icin seyirttigimde ise elli kurusum yetismedi, utandim ama kargocu beni anladi. derin bir oh cekecekken daha fazla ac kalirsam olecegim diye dusunup carsi'ya dogru yurudum. kkm'de promosyon kornet dondurma dagittiklarini gordum ve delicesine dondurma yedim, afiyet. pesin alma gafletinde bulundugum mis yelegimin icinde belimin bukuldugunu, cebimin bosaldigini kimselere farkettirmeden yurduma vardim, makarna yaptim.

perec okurken uykuya dalmak gibisi yok, bes saat uyudum. sukurler olsun.